Benio pozdrawia

13 września minął rok od mojej adopcji i powiem Wam, że to był wspaniały czas! Wszyscy mnie kochają i rozpieszczają, dostaję mnóstwo zabawek i drapaków, mam ulubione smaczki i dobre jedzenie (nie, wcale nie jestem wybredny, mama przesadza), ale najbardziej cieszę się ze swojego człowieka. Takiego na wyłączność, za którym mogę pobiegać, któremu wskoczę na kolana i pomruczę, z którym mogę spać – to dopiero życie! Na zdjęciach widać, że troszkę mnie więcej, ale to przez gęste futro. Mama dba o moje zdrowie, choć nie zawsze mi się to podoba. Serduszko zdrowe, krew w porządku, ale pewna podstępna pani doktor usunęła mi wszystkie zęby jak spałem! Jakby nie wystarczyło, że już oka nie mam. No ale nie będę narzekał, już bardzo mi te zęby dokuczały – teraz mogę bez bólu jeść i się myć. Trochę się martwiłem jak to będzie z degustowaniem szynki z kanapek mamy, ale niepotrzebnie – jak się jest odpowiednio szybkim, to i zębów nie potrzeba. Tylko po co się ta mama denerwuje – powinna się cieszyć z tego, jaki zwinny jestem. Czasem nie rozumiem tych moich ludzi, ale i tak ich kocham.

Życzę wszystkim kotom takiego życia – mam nadzieję, że na każdego z Was gdzieś tam czeka własny, kochający dom. Kończę, bo już mi się oczko przymyka, czas odespać urodzinową imprezę.